Ik ben Gerben Valk en op deze pagina stel ik mezelf voor. Aangezien ik in 1970 ben geboren zou ik hier een best lang verhaal kunnen schrijven, maar ik zal het beknopt houden.
Mijn route naar de zorg
Eigenlijk bij toeval ben ik in de tweede helft van de jaren ’90 in de zorg beland. De studies Geschiedenis en Communicatiekunde waren voor mij niet motiverend genoeg om ze af te maken. Vervolgens lag dus een wereld aan keuzes voor me open. Bij het oriënteren op wat ik nou eigenlijk echt wilde kwam de opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige bovendrijven.
Niet gehinderd door een grote kennis van het werkveld ben ik aan de opleiding begonnen bij psychiatrisch ziekenhuis Groot Bronswijk (later van GGz Groningen en nog later Lentis). Dit was echt een schot in de roos: het brede werkveld van de psychiatrie en zeker ook het prachtige vak van verpleegkundige, zat me als een oude leren jas. Geweldig om naast de patiënt te kunnen staan en van basale zelfzorg tot herstel begeleiding te bieden.
Na een aantal jaren in de verpleging werd ik teamleider van de opnamekliniek ouderenpsychiatrie en later van een fasehuis. In die functies stond ik nog steeds lekker dicht bij de zorg.
Uitstapje
Een uitstapje naar het onderwijs, de Hanzehogeschool, duurde niet zo lang. Binnen twee jaar ging ik toch weer de zorg missen. Het werd voor mij duidelijk dat echte cliënten mij meer motiveren dan papieren casuïstiek en dat pragmatisch maatwerkoplossingen mij beter passen dan een puur theoretische wereld.
En weer terug
Terug naar de GGz dus, als teamleider bij de ambulante hulpverlening en later als opnamecoördinator. Toen werden er binnen de gemeente Groningen WIJ teams opgericht. Dit bood mij de mogelijkheid om héél breed en héél laagdrempelig begeleiding te bieden waarbij werd samengewerkt met alle relevante maatschappelijke en zorg-organisaties. Een superleuke positie waarbij ik als hulpverlener ècht naast mijn cliënten kon gaan staan. Binnen WIJ kreeg ik de kans om mee te draaien met een onderzoek naar Samen voor Herstel. Een manier van werken die ik direct heb omarmd en waar ik prachtige resultaten van heb mogen meemaken.
Na ruim zeven jaar ben ik toch weer overgestapt naar de specialistische GGz, als teamleider in een poliklinische setting. Deze baan bleek echter niet te zijn wat ik er van had verwacht. De functie bleek te ver verwijderd van de zorginhoud en ik betrapte mezelf erop dat ik steeds vaker met jaloerse blik naar al die hulpverleners in de teams keek als zij weer het gesprek met een cliënt aangingen of als er casuïstiek werd besproken in cliëntbesprekingen. Dat wilde ik ook weer!
ZZP
En dus heb ik er, na ruim 25 jaar binnen de specialistische GGz en Wijkteams voor gekozen om me als zelfstandige volledig te richten op wat ik leuk vind en waar ik goed in ben: mensen begeleiden die even of voor langere tijd wat steun kunnen gebruiken.